Ik ben opgegroeid in de Brabantse Kempen en een van de vaste herinneringen in mijn kindertijd was een bezoekje aan de Abdij van Postel in Mol.
We fietsten op zomerdagen over ‘de brug’ naar België, om daar een rondje te wandelen rondom het oude klooster uit 1140, een kaarsje aan te steken in de kerk en om af te sluiten met- of een gigantische dikke ijsco op de parkeerplaats of een echte Belgische puntzak friet met mayo.

Het is zo’n bijzonder gezicht, dat ik me afvraag of er geen Cultureel Antropoloog er ooit een reportage van heeft gemaakt. Het was traditie voor veel Nederlandse gezinnen hier zo aan de grens om op zondag frietjes te eten in Postel. Met ouders die nog sjekkies rookte in de auto en bandjes draaiden van UB40. En de kindjes die in deze volgepakte parkeerplaats (waar je bij meerdere frietkotjes terecht kon- en het zo druk was dat je niet op een bankje kon zitten) in de achterbak van de auto zaten (klep open en niet huilen als je mayo op de grond knoeide). Geniaal.

Toen ik wat ouder werd en mijn maten brommer-tourtjes maakte, was het natuurlijk ook een vaste stopplaats. En nu? Nu neem ik in de zomer mijn kinderen mee voor hetzelfde ritueel- een wandelingetje in de Abdijtuin, een kaarsje aansteken in de kerk en een frietje ter afsluiting.

Hoe geniaal is het dat juist op deze locatie van de Abdij van Postel ons Verhelderweekend van 11-13 september 2026 gaat plaatsvinden?

We zochten naar een plek dichtbij de natuur. Een plek die rust inademt en waar je bijna als vanzelf met de aandacht naar binnen gaat. Op deze historische plek, welke al bijna 900 jaar een plek is voor bezinning gaan we het weekend vormgeven. Een fijne zaal en mooie 1 persoonskamers.

Op deze plek gaan we aan de slag met een rijk programma met meditaties, een ijsbad, lichaamswerk (ademwerk en een psoas-release sessie) en familie-opstellingen. Tijdens het Verhelderweekend nodigen we je uit om je eigen tempo te volgen, weer te leren luisteren naar de signalen van je lichaam en stil te staan bij wat echt belangrijk is voor je.

Heb jij behoefte aan een weekend de ruimte te nemen om echt te landen in jezelf? Even uit de stroom, uit standje doorgaan- je aandacht naar binnen richten?
Of heb je gewoon zin in een mooie afsluiting van een weekend vol verbinding, met een goeie puntzak friet?
Dan ben je van harte welkom.


Commentaar

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *